Op een wandeling als dit kom je gaandeweg vaak weer dezelfde mensen tegen omdat je natuurlijk de zelfde route loopt, zoals het vandaag weer het geval was.
Zo ontmoet je weer nieuwe mensen bij de bushalte en even later weer de vriend van de dag van vrijdag en weer iets later zie je twee mensen uit een hostel stappen waar je toevallig eerder ergens aan de bar hebt gezeten.
Toen ik in ooit in een ver verleden de camino de Compostela liep was de er in Frankrijk een groep van 6 man uiteindelijk,maar uiteindelijk bleven Emiel uit België en ik over en later in Spanje ontstond er een groepje met dames en werd mij verweten dat ik een harem aan het opbouwen was, maar dat ging onbewust zo en de dames vonden het waarschijnlijk gezellig met mij 🤣.
Het nadeel van zo’n groep is soms wel dat het tempo aanzienlijk omlaag gaat omdat er altijd wel iemand is die nog net even wat wil doen als de rest alweer klaarstaat om de tempel te verlaten.
Maar het is natuurlijk wel gezellig en soms gaan de gesprekken onderweg zelfs nog ergens over en is het niet alleen prietpraat.
Dan is het wel fijn als met je gesprekspartner van de dag zonder Google kan praten maar met is natuurlijk ook een optie.
Als wandelende “Henro” heb je wel meer respect van de monniken en mensen die je ontmoet, de monniken zijn minder gediend van mensen die op zo’n dag even met de auto snel zoveel mogelijk tempels afraffelen.
En als ze dan samen maar 1 boek laten stempelen en kalligraferen, dus ook maar 1x een vergoeding betalen hebben ze toch zichtbaar minder respect.
Op een of andere manier moet er toch geld in het laatje komen om alles te laten draaien.
In eerste instantie dacht ik dat zo’n boek bij elkaar toch wel een dure aangelegenheid zou worden als je de hele route afwerkt, maar als je dat er niet voor over hebt kun je beter een busreisje naar kevelaer doen ofzo met de bejaardenrugby club
Alles gaat om geven en nemen en zeker om respect……..
Leuk om te lezen, wat je allemaal mee maakt onderweg, Geert! Succes en geniet zoveel mogelijk!
BeantwoordenVerwijderen