Effe wezen plonsen in de onsen……

Vandaag was best wel weer een pittig dagje, na een aantal dagen zonder mijn rugzak gelopen te hebben omdat ik op en neer reisde naar Tokushima moest ik hem weer meesjouwen.

Nu heb ik hem wel een afslank therapie laten ondergaan, dus gaat dat iets makkelijker dan voorheen.

Maar het blijft toch altijd wel een puntje zullen we maar zeggen.

Ik ging van tempel 19 waar ik gisteren was geeindigd naar tempel 20 , 14 km voornamelijk langs de weg helaas met een fijn klimmetje  van 16 % stenen,kuilen en boomwortels.dolle pret dus weer.

Gelukkig train ik iedere dag voor de volgende dus laten we het er op houden dat het beter ging dan de dag er voor.

Bij de tempel aangekomen vroeg ik de juffrouw die mijn boek stempelde/ kaligrafeerde of zij misschien nog ergens een slaapplaats wist, want die zijn hier slecht te vinden en het was mij nog niet gelukt in ieder  geval.

Zij ging naarstig op zoek voor mij en na een tijdje had zij de oplossing maar moest nog even een uurtje afdalen in de richting van tempel 21.Helemaal fijn.Nu is klimmen al niet mijn favoriete bezigheid maar afdalen op zo'n ondergrond is ook nog iets wat wel even pijn doet.

Beneden aangekomen werd ik opgewacht door Kaz, die mij mee nam naar zijn  huis en daar stond z'n vrouw Tomi al in het gelid om mij welkom te heten.

Ik was de tweede bezoeker van hun pas geopende gasthouse, de bloemen van de opening stonden nog op tafel en de borrelnootjes waren net op.

Na het inschrijven en een bakkie kreeg ik een rond leiding en kon ik kiezen tussen een slaapkamer Japanse stijl of Europees.

Dat werd dus japans, op een matras op de grond, wat heerlijk sliep.

Kaz vroeg of ik zin had om mee te gaan naar de onsen, even relaxen in een warm water bad.

Ik was daar nog niet geweest dus dat leek mij wel wat en ik moet zeggen dat mijn spieren dat ook wel erg lekker vonden.

Weer thuis gekomen stond het eten al klaar en hebben we gezellig met z’n allen  gegeten met moeders van 84 die het wel leuk vond zo’n bezoeker uit Holland.

Zij vond het wel leuk die man uit het land van de tulpen die met stokjes at.

Al met al weer een zware dag met een heel verrassend en gezellig eind.

Op naar de volgende uitdaging…..