Het begint al lekker op te schieten

Vandaag ben ik aangekomen in Bazas en dat is nog 180 km van Saint Jean Pied de Porte.Daar begint het Spaanse gedeelte van de tocht.Het is dan nog 820 km tot Santiago de Compostella.
Ik hoop dat mijn schoenen het zolang uithouden nu mijn enkel het weer goed doet.
Tenslotte is er altijd wel iets het zwakst.

Gisteren hadden we een korte etappe van De Saint Ferme naar La Reole en besloten we door te lopen en naar een refuge te gaan 7 km verderop, wat dus een gat in de grond was .Dus geen cafe restaurant of winkel.
Toen we daar aankwamen bleek het oude gerestaureerde watermolen te zijn die met allerlei vrijwilligers  van het dorpje Bazasan weer opgebouwd was.
Het werd nu gebruikt voor tentoonstellingen en feesten.
We hadden van tevoren telefonisch opgebeld , maar kregen een voicemail en uiteindelijk geen antwoord.
Gelukkig kwam er een leuke jonge dame de deur open doen in verband met de foto tentoonstelling op de bovenste verdieping toen we daar een beetje verloren zaten zitten te zijn.Dus konden we gelukkig toch naar binnen om te overnachten.
Gedurende de middag kwamen er regelmatig bezoekers,waaronder een journaliste van de plaatselijke krant die gelijk maar een interview afnam en probeert dat te plaatsen.Mijn medepelgrim komt uit Belgie en woont vlakbij Brussel en ..............spreekt Frans!!!!!
We worden alweer plaatselijk wereldberoemd.
Eerst mijn radio interview voor een Engels radiostation en nu dit weer.Het moet niet veel gekker worden.

Gisteren waren we (kabouter Plop en ik) vertrokken uit Saint Ferme waar we in een refuge van de st.Jacobsvereniging sliepen.We werden allervriendelijkst onthaald door een belgisch koppel die daar als vrijwilligers de boel draaiende houden.Alleen jammer dat ze uit Franstalig Belgie komen en het gesprek voornamelijk in het Frans gevoerd werd.Maar er werd lekker gekookt en er kwam nog een laptop op tafel(zonder internet helaas) met al hun gemaakte wandelingen van betekenis in een prachtige powerpoint presentatie.
Emiel mijn Belgische medepelgrim werd een beetje wit om zijn neus bij het zien van het door ons nog te verrichten klimwerk in Spanje.Dat is niet bepaald  zijn sterkste punt,maar we gaan het meemaken.
Gelukkig vielen mijn ogen halverwege dicht en hoefde ik niet alle etapes in powerpoint meer mee te maken.
Het is heel fijn dat mensen hun vrije tijd willen besteden om ons te verzorgen ,maar soms gaat het net iets te ver,misschien dat het scheelt als je zelf ook bij het gesprek betrokken bent,maar......ik spreek te weinig Frans helaas.



Gisteren zijn we onderweg in La Riole even wat wezen drinken en de stad bekeken,en hadden het geluk dat er op zondag een markt met streekproducten was en we nog wat te eten konden kopen.Dat valt niet altijd mee op zondag en zelfs de restaurants zijn na de middaglunch gewoon gesloten.
In La Riole staad een gigantische Abdij met daarbij behorend uiteraard een kerk.Erg mooi en indrukwekkend en je kan hem al van verre zien.

De komende dagen word een beetje afzien, veel bos en weinig plaatsjes van betekenis.Dat betekent dus geen koffie of boodschappen onderweg en al ons avond eten meesjouwen.

Jaja het leven van een pelgrim gaat niet ovrer rozen zullen we maar zeggen.Dat laat ik  maar aan Robert en Sjaak over.
Vandaag moest ik echt mijn best doen om een computer re bemachtigen,de toeristen mevrouw weigerde om op te schuiven ,de secretaresse van de Burgemeester kon mij ook niet helpen en de mediatheek is tot Augustus gesloten.
Gelukkig kon ik in een koffiewinkel de computer van de zoon des huizes gebruiken ,maar moest inloggen via een beveiligingssysteem die dan een bevestigingsmail stuurde naar mijn email die ik niet kan openen;

Maar gelukkig is er nog een kebabmevrouw die mij wel erg graag van dienst wil zijn,
dus komt het goed.

Met dit verhaal bedoel ik.

Geslapen als een ..........

Pelgrims hebben het maar moeilijk.Als zij hun traject van de dag gelopen hebben onder moeilijke omstandigheden moeten ze ook nog onderdak vinden.
Nadat ik zondag de camping in Aixe sur Vienne verlaten had ben ik op mijn gemakje via Cars,Laurette ,Chalus en Firbeix naar La Coquille gewandeld waar een herberg is die geleid word door vrijwilligers van de Franse st Jacobs vereniging.Hier was Bernadette de aangewezen persoon voor en zij heeft me de oren van het hoofd gepraat en voor eten en drinken gezorgd.
Heel lief allemaal ,alleen jammer dat ze alleen Frans sprak , wat ons diepgaande gesprek er niet makkelijker opmaakte.

Toen ik inschreef zag ik dat Rene uit brabant en Emiel uit belgie respectievelijk 1 en 4 dagen voor mij daar ook geweest waren.Rene is zo gedreven dat ik hem pas in Brabant zal terug zien en Emiel.......
Die kwam ik de volgende avond bij de herberg in Sorges al tegen.
Ik had hem regelmatig ontmoet tussen Reims en Vezelay , waar hij met zijn twee schottekes op stap was , die inmiddels naar huis zijn.

Dus lopen we voorlopig even samen op en aangezien Emiel altijd leraar is geweest ben ik steeds aan het bijleren.Hoop alleen niet dat ik ook examen hoef af te leggen.
Gisteren was een goede dag , toen vertrokken we uit Perigueux en raakte al spoedig het spoor bijster.Het bleek ,zo vertelde iemand dat de jeugd het behaagt om alle bordjes en richtingaanwijzers zo snel mogelijk te verwijderen Je kan maar geen hobby hebben , nietwaar.

Later die dag was ik Emiel kwijt.Ik klim een stuk makkelijker en sneller en opeens stond ik te wachten in het bos en kwam Emiel niet te voorschijn.
Uiteindelijk zijn we elkaar weer tegen gekomen en samen naar Saint Astier gelopen waar Emiel een slaapplaats voor ons geregeld had in Le Chateau de Puyferrat.En dat was ..........nog twee km verder lopen en het was al zo heet en ik was moe.
Enfin na een stevig half uurtje stappen kwamen we inderdaad bij een echt Kasteel met een oprijlaan van 800 mtr.
Zag er allemaal prachtig uit.Onze slaapplaats was boven de stallen ,een gigantische slaapzaal met 12 bedden.
Dus ruimte zat en een hele grote keuken .
Toen wij ons melden bij de kasteelheer ging hij ons voor onder begeleiding van twee honden en een dwerggeit.Ze waren nog eerder boven dan wij ,maar werden toch maar teruggestuurd.
Na het eten mochten wij nog het kasteel bezichtigen ,dat alleen op enkele punten qua comfort was aangepast en verder nog in de stijl was uit de 16de eeuw.
Prachtig en een mooi uitzicht.

En nu moet ik van de schoot van de secretarresse van de burgemeester.
Ik dacht dat ze zei "ik kom,"maar het was geloof ik dat ik moest gaan omdat de tent dicht ging.
Moet toch nog een flink tijdje naar Franse les om beter te kunnen communiceren ................!

Tot later

Vroeg op.........

Dat was de bedoeling vanmorgen, maar uiteindelijk vertrok ik pas om 8 uur uit Flavignac .Vandaar uit was het nog 2 km naar Cars waar ik nu zit en gisteren zou eindigen.
Maar volgens de routebeschrijving was er niets te vinden in Cars en  in Flavignac een camping.
Gisterenochtend vertrokken uit Aixe Sur Vienne , maar niet voordat ik koffie gedronken had met de buurman uit Deventer.De dag ervoor zag ik een Nederlandse auto rijden met een mooie oldtimer caravan erachter.En toen ik later op de avond bij mijn tentje kwam stond hij tegenover mij en kon ik het niet laten om even een praatje te maken. Maar helaas zijn ze niet van plan om er afscheid van te nemen.
S ochtends was het erg mistig en dat kwam niet van de drank van de avond tevoren ,maar deze trok alweer snel weg en het was een mooie zonnige dag en een mooi stuk om te wandelen.
Het is een beetje jammer dat ik waarschijnlijk de Franse tekst van mijn routebeschrijving niet goed interpreteer en daarom soms niet helemaal begrijp waar ik het beste kan stoppen voor de nacht ivm camping en winkels.De schrijver van dit boekje is niet helemaal goed op de hoogte geweest of heeft het met de franse slag geschreven.

Maarja , we komen er toch wel.
Vandaag doe ik mijn best om La Coquille te bereiken , dus vanaf hier nog een km of 27, dat moet te doen zijn.
Mooi weer ,weinig muggen en (nog) lekker rustig op de weg.
Nog èèn bakkie en dan ga ik weer .

Gisteravond kwam ik helemaal in balans............
Vorige week lag ik in mijn tentje in Aubusson en hoorde het vuurwerk , keek buiten en zag niets .....
Gisteravond keek ik over het meertje waar ik vlakbij mijn tent opgezet had en zag in de verte boven Limoge
vuurwerk en hoorde niets.

Dus ben ik nu weer in balans......

Larissa en Sabine gefeliciteerd met jullie vierdaagse , fijn dat jullie het gehaald hebben..

Kort dagje.........

Vanmiddag kwam ik aan in Aixe Sur Vienne en zag ineens dat er 50 meter verder een camping was.Dus kon ik kiezen of stoppen voor vandaag of nog 9km doorlopen en hopen dat de eventuele aanwezige camping niet 5 km verder was.
Dus was ik vandaag voor de verandering vroeg uitgewandeld.
Het voordeel hiervan is dat ik nu gewoon even rond kan kijken en mijn ding doen (zoals effe mijn blog bijwerken)en misschien morgen eens vroeg op pad kan gaan.Ook een wasje doen is s'middags handiger dan laat op de avond.
Gezien de af en toe dalende regenbuitjes droogt de was niet echt hard als het op mijn rug te drogen hangt tijdens het wandelen.

Toen ik eergisteren voordat ik vertrok nog even een kopje koffie dronk in Bourganoff , kwam er een Engels stel naast mij zitten met hun (schoon)moeder.Ik bood haar mijn plaats in de schaduw aan omdat ze het nogal warm had.
We raakten in gesprek en de man vertelde dat hij het heel speciaal vond wat ik doe en wilde mij interviewen voor de lokale radio in de plaats waar hij woonde in Engeland.
Dus binnenkort breek ik internationaal door.Maar ik ga niet naast mijn schoenen lopen hoor , daar zijn ze veel te duur voor.

Na een flink dagje wandelen kwam ik in St.Leonard De Noblat aan en streek neer op een terras van een restaurant.Tijdens het eten kwam er een Nederlands stel naast mij zitten die in De Morvan een vakantie huisje hebben.Ik vond het leuk om weer eens gezellig Nederlands te praten en heb er nu weer twee volgers bij.

Helaas moest ik nog even een uurtje verder lopen naar de camping die aan een riviertje met waterval lag.
Ik dacht dat ik daar geen last van zou hebben , maar het duurde best wel lang voordat ik de slaap kon vatten.S morgens werd ik verrast met een lekkere kop koffie door de buren naast mij ,die met hun oldtimercamper vanuit IJsselstein op vakantie waren in Frankrijk.Erg gezellig en uiteraard een lekker bakkie.
Sorry weet even niet meer hoe je Ijsselstein schrijft .

Vanaf St Leonard De Noblat kwam ik plotseling weer de route tegen met de Camino schelpjes.
Het leek wel of  Larissa en Sabrina van W4W op mijn linker en rechter schouder zaten en mij de weg influisterden.Uiteindelijk zag ik in de verte Limoge , mijn einddoel van de dag liggen.
Maar natuurlijk moest ik nog even een uurtje omlopen omdat er een snelweg tussen lag.Effe jammer dus.
In Limoge keek ik in het Routeboek van Francois Lepere en zag dat ik bij het seminarie kon slapen.Alleen dat hij het slecht  had aangegeven op de bijbehorende kaart.Moest dus even zoeken en kwam pas na negenen aan en kon gelukkig nog naar binnen.

Vanmorgen de stad doorgelopen ,de kathedraal bekeken de botanische tuin met het bijbehorende museum en het gigantisch mooie Benedictine station.
Heerlijk zitten genieten van al de mensen om mij heen terwijl ik op het terras van mijn ontbijt zat te genieten.

en nu ..............ben ik hier

Sterretjes gezien

Vanacht heb ik de nacht doorgebracht in Bourganeuf in het gebied Limogin.Gisteren toern ik aankwam volgde ik de borden camping municepal , oftewel gemeente camping.Helaas bleek na ruim een kilometer dat deze was opgeheven en moest ik weer een takkeeind terug omhoog klimmen om in het centrum te komen.Erg fijn aan het eind van de dag met een enkel die nog steeds vervelend doet.Na een bezoek aan een restaurant en even rondgekeken te hebben zag ik vlak bij de kerk een parkeerterrein voor campers.En daar was ook een grasstrook bij waar mijn gigantische tent natuurlijk wel oppaste.De campeneurs waren allen Fransen die wel een beetje raar opkeken toen ik mijn tent op ging zetten.Maar dat was meer hun dan mijn probleem.Vanacht moest ik kleine Geert even uitlaten en was aangenaam verrast door een gigantische sterrenhemel.Gezien het feit dat ik aan de rand van van de glazen stad woon met gigantisch veel lichtvervuiling van de assimillatie verlichting enerzijds en de industrie op de Maasvlakte anderzijds is dat voor ons onmogelijk om zo veel sterren te zien zonder dat je hard je hoofd stoot.

Ik heb redelijk kunnen slapen en zeker nadat een groep jonge giechelende meisjes uitgegiecheld waren en naar huis moesten.
Alleen werd mijn nachtrust verstoort door een van de campeneurs die ondanks alle isolatie van de camper en de afstand van zeker 15 meter zo hard snurkte dat ik verwachte dat er nog maar een klein campertje over zou zijn vanmorgen.Maar dat viel mee.

De afgelopen twee dagen ben ik van Aubusson via Bainze dus in Bourganeuf beland en heb in Bainze een hel jeugdherberg tot mijn beschikking gehad [dacht ik] ware het niet dat de recreatiezaal in gebruik genomen was door de plaatselijke snordragende huisvrouwen die daar een video avond hadden.Was effe schrikken ,maar ik ben er nu weer overheen.
Het werd trouwens na drie dagen wel weer tijd om Aubusson te verlaten , als alle notaire alcoholisten  je bij je naam gaan noemen kun je beter maar snel vertrekken.
Ik heb nog wel een hoop mensen ontmoet met een verhaal , maar wat in Aubusson is ,moet in Aubusson blijven.
Maar  gezellig was het in iedergeval wel.
Zeker omdat het nationale bevrijdingsdag was met optredens op straat en andere activiteiten.

En nu op weg naar Limoge , waar ik nog wel twee dagen over zal doen en dan weer op het goede pad ben.Ik hoop dat mijn enkel zodanig herstelt dat ik deze tocht kan voortzetten ,dus moet ik op tijd mijn rust nemen en is het tempo er wel een beetje uit.

We zullen zien.

Oja , dit moest ik nog even vertellen

Vorige week zondag was ik  onderweg van Moulin naar de volgende stop[ik plan dat nooit zo] en zag op mijn kaartje dat ik een Boeddhistisch Klooster passeerde in Noyant d Allier en besloot om daar eens te gaan kijken en vragen of ze misschien een slaapplaats hadden voor een arme pelgrim op weg naar Santiago de Compostella.
Ik moest wel even 2 km klimmen om er te komen , maar dat had ik er wel voor over.
Twee jaar terug toen Barbara en ik in Frankrijk waren hebben we ook een dergelijk klooster bezocht en ik was eigenlijk verbaasd om er relatief gezien dichtbij nog een aan te treffen.
Dit klooster lag een beetje achteraf aan de buitenrand van het dorpje en ik moest ook even vragen voor ik het vond.
Net als het ander klooster stond er uiteraard een groot niet te missen goudkleurig beeld van Boeddha met een heleboel beelden en waterpartijen er omheen.Ik trok de stoute schoenen aan en ging de ontvangstruimte binnen waar ik hartelijk begroet werd door een aantal oudere dames.Nadat ik mijn schoenen uitgetrokken had mocht ik zelfs even in de tempel om Boedha te begroeten.
Ik kreeg thee aangeboden en snoepjes ,koekjes en gekonfijte gember.Vond zelfs als vastgeroeste koffie drinker de thee erg lekker.De dames spraken vloeiend Frans en wat later bleek Vietnamees ,maar een van hen gelukkig een beetje Engels.Zij legden mij uit dat de andere tempel Tibetaans was en zij dus Vietnamees.Nooit geweten dat daar ook nog onderscheid in was.
Toen ik vroeg of ik bij hun kon blijven slapen gingen ze in conclaaf en kwamen met allerlei oplossingen aan dragen en trachten zelfs de dichtbij zijnde Gite s te bellen ;Maar slapen...........dat kon niet in hun tempel.

Nadat ik buiten nog een aantal foto s gemaakt had heb ik hun gedag gezegd en ben verder gelopen en kwam uiteindelijk in Tronget terecht waar ik achteraf 500 meter voor een bijna lege camping op een veldje ben neergestreken.

Maar ..... ik denk nog vaak met een glimlach terug aan de drie leuke oude Vietnamese dametjes....

Even op de plaats rust

Gisteren ben ik aangekomen in Aubusson nadat ik de nacht doorgebracht had op een veldje tegenover het voetbalveld in Bellegard en Marche.
Ik volg nu de kleine wegen die de dorpjes en gehuchten aan elkaar rijgen als parels aan een snoer.
Zoals gewoonlijk was de eind etappe weer een flinke klim ,maar gelukkig minder dan die dag ervoor toen ik in Evaux les Bains aankwam en op het laatst met mijn hoofd in de wolken liep.Ik zag op grote afstand een gigantische kerk staan boven op de berg,een prachtig gezicht was dat.
Hoe dan ook op weg naar Bellegard en Marche kreeg ik een beetje last van mijn linker enkel en besloot om de volgende dag iets rustiger aan te doen en te stoppen in Aubusson.
Zogedacht en zo gedaan.Kan het wel zeggen ,maar er luistert toch niemand naar mij en de koeien zal het worst wezen.
Hier aangekomen was mijn enkel iets opgezet en pijnlijk en ben naar de eerste hulp in het ziekenhuis gegaan.
De dokter heeft even gevoeld en gekeken , de zuster mijn enkel gekoeld en gemasseerd  ,en de receptioniste de rekening opgemaakt.Toch weer goed voor de werkgelegenheid zullen we maar zeggen.
De dokter vond het nadat hij mijn verhaal over mijn wandeling gehoord had  beter om maar een paar dagen rust voor te schrijven en mijn enkel 4 keer per dag met een zalfje te masseren.

Dus ben ik s avonds in de kroeg gelijk maar gaan zoeken naar iemand die dat wil doen.
Je moet wat doen met deze onverwachte vrije tijd.
Vandaag dus heerlijk uitgeslapen , wasje gedaan en nu effe schrijven.De enkel voelt wel wat stijf aan dus gaan we nog even door met masseren en ga ik maandagmorgen weer rustig op pad.

Nog 90 km naar Limoge en dan kan ik de pelgrimsroute weer volgen.