Gisteren verscheen onverwachts Walter, een vriend van Emiel mijn Belgische medepelgrim, bij onze refuge in Monte Marsan met zijn vriendin Julia.
Ondanks alle inspanningen die ik gedaan had de laatste 10 dagen om een beetje Vlaams te verstaan begreep en verstond ik geen woord van hetgeen zij elkaar te vertellen hadden.Zij komen allebei uit dezelfde streek en vervallen gelijk in een heel specifiek dialect .
Vandaag ging Walter dus een dagje meestappen en zij hadden genoeg te bespreken en ik liep dus maar een stukje achter hen totdat Mevrouw de Bruin onmiddellijk afscheid wilde nemen en ik gehaast een bosje in wilde duiken.
Helaas zag ik een put van de waterafvoer over het hoofd die geheel overgroeid was en dook met mijn linkerbeen zo n 70 cm naar beneden en mijn rechter klapte een beetje dubbel.
Dat was geen fijne houding ,zeker niet omdat Mevrouw De Bruin nu wel erg aandrong om het pand te verlaten.
Bij deze ongelukkige actie heb ik mijn linker enkel en mijn rechterknie bezeerd , denk dat de bandjes het niet echt fijn vonden en nu als ik gepauzeerd heb verrek ik van de pijn , maar het is na 10 stappen wel weer te doen.
Hierna vervolgde ik mijn weg en zag dat ik al snel rechtsaf moest en kwam na enige tijd weer op een heidegebied terecht.Ik verwachte dat mijn Belgische vrienden voor me zouden lopen en had er aardig de pas erin om ze in te halen.
Uiteindelijk heb ik maar gebeld naar Emiel , die zei dat ze verkeerd gelopen waren en nu achter mij liepen.
Het was een leuke route en kwamen zelfs nog een barretje tegen waar ik lekker koffie kon drinken.
Later op de dag liet ik kleine Geert even uit en zag mijn Belgen wederom verkeerd lopen.
Dus ik riep en zei dat ze inderdaad geen ezels waren omdat die zich maar een keer aan een steen stoot en zij dus nu al twee keer.
Uiteraard zag ik later ook een pijltje over het hoofd en staat het nu 2-1 voor Holland.
Al lekker op tijd bereikten we het doel van de dag.......Saint-Sever
De refuge is gelegen in een oud klooster der Jacobijnen, wat nu een museum is.
Ben bang dat ik morgen even pijn zal hebben voordat ik weer een beetje soepel loop en ben blij dat het nog een paar dagen duurt voordat we de Pyreneeën bereiken.
vrijdag 3 augustus 2012
donderdag 2 augustus 2012
kadenge dang
De route van vandaag ging van Roquefort De Morsan naar Mont De Morsan , dus er was veel Morsan te zien vandaag.
Het begon goed met een mooie wandeling over de heide met hier en daar een dennenboom en veel varens , maar ook veel zand wat het wandelen er niet makkelijker op maakte.Volgens de beschrijving kwamen we geen plaatsjes van betekenis tegen en ik had me er al op ingesteld dat het een koffieloze dag zou worden.Na een km of 10 stopte er een auto bij ons en een mevrouw vertelde dat in het volgende dorpje , Bostens ,in de hal van de kerk een speciale ruimte was ingericht voor pelgrims die daar pauze konden nemen en koffie konden zetten.
Dat was effe lekker zeg , en het was ook nog een heel oud en mooi kerkje .Ze vertelde dat aan overnachtingsplaats nog gewerkt wordt , maar in de toekomst zal het een complete refuge worden.
Nou , ik denk niet dat ik er voor terug kom ......maar toch fijn voor de pelgrims die na mij komen.
De refuge in Roquefort was ook heel goed geregeld en alles zag er keurig uit.
Het was op basis van donativo , oftewel een vrijwillige bijdrage.
Nadat we Bostens verlaten hadden kwamen we in Gallieres waar ook nog een bar was , dus mijn koffie zat voor vandaag wel goed.
De laatste 10 km was weer over een voormalige spoorbaan , ditmaal een mooi geasfalteerd fietspad die in een streep kaarsrecht naar Mont De Marsan loopt.
Kortom een mooie bewolkte dag en weinig werk voor Larissa en Sabine
Het begon goed met een mooie wandeling over de heide met hier en daar een dennenboom en veel varens , maar ook veel zand wat het wandelen er niet makkelijker op maakte.Volgens de beschrijving kwamen we geen plaatsjes van betekenis tegen en ik had me er al op ingesteld dat het een koffieloze dag zou worden.Na een km of 10 stopte er een auto bij ons en een mevrouw vertelde dat in het volgende dorpje , Bostens ,in de hal van de kerk een speciale ruimte was ingericht voor pelgrims die daar pauze konden nemen en koffie konden zetten.
Dat was effe lekker zeg , en het was ook nog een heel oud en mooi kerkje .Ze vertelde dat aan overnachtingsplaats nog gewerkt wordt , maar in de toekomst zal het een complete refuge worden.
Nou , ik denk niet dat ik er voor terug kom ......maar toch fijn voor de pelgrims die na mij komen.
De refuge in Roquefort was ook heel goed geregeld en alles zag er keurig uit.
Het was op basis van donativo , oftewel een vrijwillige bijdrage.
Nadat we Bostens verlaten hadden kwamen we in Gallieres waar ook nog een bar was , dus mijn koffie zat voor vandaag wel goed.
De laatste 10 km was weer over een voormalige spoorbaan , ditmaal een mooi geasfalteerd fietspad die in een streep kaarsrecht naar Mont De Marsan loopt.
Kortom een mooie bewolkte dag en weinig werk voor Larissa en Sabine
woensdag 1 augustus 2012
1000 km grens overschreden.............
Vanmorgen ben ik de duizend km grens voorbij gegaan ,in Retjons staat daar een speciale km paal van.
Gisteren hadden we de etape van De Bazas naar Captieux met 7 km verlengd omdat we dan vandaag een normale afstand konden lopen van 27 km inplaats van 34.We konden slapen in een gite bij een oud boerinnetje in Bizonne , wat bestaat uit een boerderij en verder staat er niets meer....Vroeger stond er nog een treinstation maar ook die was opgedoekt.
Beetje eenzaam voor haar ,zeker nu haar man vorig jaar overleden is.
De gite was keurig en mooi gelegen en de kippen scharrelden er lekker omheen.Helaas hadden we geen eitje bij het ontbijt , maarja ..alles was afgemeten tot de boter aan toe.Op deze manier heeft ze nog een klein inkomen en een beetje aanspraak daar in dat gat in de grond.
Voordat we daar waren hadden we in Captieux (7 km terug) alvast boodschappen gehaald en heb ik in de gite gekookt.Ik vind het alleen een gemis dat je niet effe lekker op een terrasje kan gaan zitten en een lekker biertje kan nemen om even bij te komen na zo n dag stappen.
Je ziet verder geen mens onderweg als het tegenzit en een beetje in kontact blijven met de bewoonde wereld is ook wel fijn.
Vanaf daar moesten we voornamelijk een voormalige spoorlijn volgen ,dus lekker vlak en ontiegelijk lang rechtuit.Links en rechts maisvelden die mij aan de vierdaagse van Nijmegen deden denken omdat de lus van 10 km die je als man onder de 50 meer moet lopen vaak tussen de maisvelden liggen.
We zagen onderweg nog een eendenboerderij met wel duizend eendekuikens op het veld.
Ze mogen dan wel een leuk leven hebben maar niet voor lang ben ik bang.Maar het was wel een leuk gezicht al die koppies.Ik zat me te bedenken dat ze eigenlijk als wees geboren worden en niets van ouderlijk gezag meekrijgen. Zielig hoor
Later werd het meer dennenbos en heide ,wat een mooi gezicht was ,alleen werd het pad erg zanderig en lastig te lopen.Ook begon de zon lekker te schijnen en was het laatste stuk heet en droog.Je kan wel merken dat het hier echt het zuiden van Frankrijk is en ik ben dan ook blij als het een beetje bewolkt is.
Het is ook nooit goed hè......
Vorige week kwam ik er achter dat ik toch wel een beetje de weg kwijt was, ik feliciteerde iemand per sms met haar verjaardag en dacht dat het één dag te laat was, maar het was zelfs één maand te laat.Ben dus niet alleen tijdloos omdat het glas uit mijn horloge gevallen is ,ik ben nu ook al de maanden kwijt.
Ach zo gaat het en ik zal alles wat ik kwijt raak misschien nog wel terugvinden,
.
Gisteren hadden we de etape van De Bazas naar Captieux met 7 km verlengd omdat we dan vandaag een normale afstand konden lopen van 27 km inplaats van 34.We konden slapen in een gite bij een oud boerinnetje in Bizonne , wat bestaat uit een boerderij en verder staat er niets meer....Vroeger stond er nog een treinstation maar ook die was opgedoekt.
Beetje eenzaam voor haar ,zeker nu haar man vorig jaar overleden is.
De gite was keurig en mooi gelegen en de kippen scharrelden er lekker omheen.Helaas hadden we geen eitje bij het ontbijt , maarja ..alles was afgemeten tot de boter aan toe.Op deze manier heeft ze nog een klein inkomen en een beetje aanspraak daar in dat gat in de grond.
Voordat we daar waren hadden we in Captieux (7 km terug) alvast boodschappen gehaald en heb ik in de gite gekookt.Ik vind het alleen een gemis dat je niet effe lekker op een terrasje kan gaan zitten en een lekker biertje kan nemen om even bij te komen na zo n dag stappen.
Je ziet verder geen mens onderweg als het tegenzit en een beetje in kontact blijven met de bewoonde wereld is ook wel fijn.
Vanaf daar moesten we voornamelijk een voormalige spoorlijn volgen ,dus lekker vlak en ontiegelijk lang rechtuit.Links en rechts maisvelden die mij aan de vierdaagse van Nijmegen deden denken omdat de lus van 10 km die je als man onder de 50 meer moet lopen vaak tussen de maisvelden liggen.
We zagen onderweg nog een eendenboerderij met wel duizend eendekuikens op het veld.
Ze mogen dan wel een leuk leven hebben maar niet voor lang ben ik bang.Maar het was wel een leuk gezicht al die koppies.Ik zat me te bedenken dat ze eigenlijk als wees geboren worden en niets van ouderlijk gezag meekrijgen. Zielig hoor
Later werd het meer dennenbos en heide ,wat een mooi gezicht was ,alleen werd het pad erg zanderig en lastig te lopen.Ook begon de zon lekker te schijnen en was het laatste stuk heet en droog.Je kan wel merken dat het hier echt het zuiden van Frankrijk is en ik ben dan ook blij als het een beetje bewolkt is.
Het is ook nooit goed hè......
Vorige week kwam ik er achter dat ik toch wel een beetje de weg kwijt was, ik feliciteerde iemand per sms met haar verjaardag en dacht dat het één dag te laat was, maar het was zelfs één maand te laat.Ben dus niet alleen tijdloos omdat het glas uit mijn horloge gevallen is ,ik ben nu ook al de maanden kwijt.
Ach zo gaat het en ik zal alles wat ik kwijt raak misschien nog wel terugvinden,
.
maandag 30 juli 2012
Het begint al lekker op te schieten
Vandaag ben ik aangekomen in Bazas en dat is nog 180 km van Saint Jean Pied de Porte.Daar begint het Spaanse gedeelte van de tocht.Het is dan nog 820 km tot Santiago de Compostella.
Ik hoop dat mijn schoenen het zolang uithouden nu mijn enkel het weer goed doet.
Tenslotte is er altijd wel iets het zwakst.
Gisteren hadden we een korte etappe van De Saint Ferme naar La Reole en besloten we door te lopen en naar een refuge te gaan 7 km verderop, wat dus een gat in de grond was .Dus geen cafe restaurant of winkel.
Toen we daar aankwamen bleek het oude gerestaureerde watermolen te zijn die met allerlei vrijwilligers van het dorpje Bazasan weer opgebouwd was.
Het werd nu gebruikt voor tentoonstellingen en feesten.
We hadden van tevoren telefonisch opgebeld , maar kregen een voicemail en uiteindelijk geen antwoord.
Gelukkig kwam er een leuke jonge dame de deur open doen in verband met de foto tentoonstelling op de bovenste verdieping toen we daar een beetje verloren zaten zitten te zijn.Dus konden we gelukkig toch naar binnen om te overnachten.
Gedurende de middag kwamen er regelmatig bezoekers,waaronder een journaliste van de plaatselijke krant die gelijk maar een interview afnam en probeert dat te plaatsen.Mijn medepelgrim komt uit Belgie en woont vlakbij Brussel en ..............spreekt Frans!!!!!
We worden alweer plaatselijk wereldberoemd.
Eerst mijn radio interview voor een Engels radiostation en nu dit weer.Het moet niet veel gekker worden.
Gisteren waren we (kabouter Plop en ik) vertrokken uit Saint Ferme waar we in een refuge van de st.Jacobsvereniging sliepen.We werden allervriendelijkst onthaald door een belgisch koppel die daar als vrijwilligers de boel draaiende houden.Alleen jammer dat ze uit Franstalig Belgie komen en het gesprek voornamelijk in het Frans gevoerd werd.Maar er werd lekker gekookt en er kwam nog een laptop op tafel(zonder internet helaas) met al hun gemaakte wandelingen van betekenis in een prachtige powerpoint presentatie.
Emiel mijn Belgische medepelgrim werd een beetje wit om zijn neus bij het zien van het door ons nog te verrichten klimwerk in Spanje.Dat is niet bepaald zijn sterkste punt,maar we gaan het meemaken.
Gelukkig vielen mijn ogen halverwege dicht en hoefde ik niet alle etapes in powerpoint meer mee te maken.
Het is heel fijn dat mensen hun vrije tijd willen besteden om ons te verzorgen ,maar soms gaat het net iets te ver,misschien dat het scheelt als je zelf ook bij het gesprek betrokken bent,maar......ik spreek te weinig Frans helaas.
Gisteren zijn we onderweg in La Riole even wat wezen drinken en de stad bekeken,en hadden het geluk dat er op zondag een markt met streekproducten was en we nog wat te eten konden kopen.Dat valt niet altijd mee op zondag en zelfs de restaurants zijn na de middaglunch gewoon gesloten.
In La Riole staad een gigantische Abdij met daarbij behorend uiteraard een kerk.Erg mooi en indrukwekkend en je kan hem al van verre zien.
De komende dagen word een beetje afzien, veel bos en weinig plaatsjes van betekenis.Dat betekent dus geen koffie of boodschappen onderweg en al ons avond eten meesjouwen.
Jaja het leven van een pelgrim gaat niet ovrer rozen zullen we maar zeggen.Dat laat ik maar aan Robert en Sjaak over.
Vandaag moest ik echt mijn best doen om een computer re bemachtigen,de toeristen mevrouw weigerde om op te schuiven ,de secretaresse van de Burgemeester kon mij ook niet helpen en de mediatheek is tot Augustus gesloten.
Gelukkig kon ik in een koffiewinkel de computer van de zoon des huizes gebruiken ,maar moest inloggen via een beveiligingssysteem die dan een bevestigingsmail stuurde naar mijn email die ik niet kan openen;
Maar gelukkig is er nog een kebabmevrouw die mij wel erg graag van dienst wil zijn,
dus komt het goed.
Met dit verhaal bedoel ik.
Ik hoop dat mijn schoenen het zolang uithouden nu mijn enkel het weer goed doet.
Tenslotte is er altijd wel iets het zwakst.
Gisteren hadden we een korte etappe van De Saint Ferme naar La Reole en besloten we door te lopen en naar een refuge te gaan 7 km verderop, wat dus een gat in de grond was .Dus geen cafe restaurant of winkel.
Toen we daar aankwamen bleek het oude gerestaureerde watermolen te zijn die met allerlei vrijwilligers van het dorpje Bazasan weer opgebouwd was.
Het werd nu gebruikt voor tentoonstellingen en feesten.
We hadden van tevoren telefonisch opgebeld , maar kregen een voicemail en uiteindelijk geen antwoord.
Gelukkig kwam er een leuke jonge dame de deur open doen in verband met de foto tentoonstelling op de bovenste verdieping toen we daar een beetje verloren zaten zitten te zijn.Dus konden we gelukkig toch naar binnen om te overnachten.
Gedurende de middag kwamen er regelmatig bezoekers,waaronder een journaliste van de plaatselijke krant die gelijk maar een interview afnam en probeert dat te plaatsen.Mijn medepelgrim komt uit Belgie en woont vlakbij Brussel en ..............spreekt Frans!!!!!
We worden alweer plaatselijk wereldberoemd.
Eerst mijn radio interview voor een Engels radiostation en nu dit weer.Het moet niet veel gekker worden.
Gisteren waren we (kabouter Plop en ik) vertrokken uit Saint Ferme waar we in een refuge van de st.Jacobsvereniging sliepen.We werden allervriendelijkst onthaald door een belgisch koppel die daar als vrijwilligers de boel draaiende houden.Alleen jammer dat ze uit Franstalig Belgie komen en het gesprek voornamelijk in het Frans gevoerd werd.Maar er werd lekker gekookt en er kwam nog een laptop op tafel(zonder internet helaas) met al hun gemaakte wandelingen van betekenis in een prachtige powerpoint presentatie.
Emiel mijn Belgische medepelgrim werd een beetje wit om zijn neus bij het zien van het door ons nog te verrichten klimwerk in Spanje.Dat is niet bepaald zijn sterkste punt,maar we gaan het meemaken.
Gelukkig vielen mijn ogen halverwege dicht en hoefde ik niet alle etapes in powerpoint meer mee te maken.
Het is heel fijn dat mensen hun vrije tijd willen besteden om ons te verzorgen ,maar soms gaat het net iets te ver,misschien dat het scheelt als je zelf ook bij het gesprek betrokken bent,maar......ik spreek te weinig Frans helaas.
Gisteren zijn we onderweg in La Riole even wat wezen drinken en de stad bekeken,en hadden het geluk dat er op zondag een markt met streekproducten was en we nog wat te eten konden kopen.Dat valt niet altijd mee op zondag en zelfs de restaurants zijn na de middaglunch gewoon gesloten.
In La Riole staad een gigantische Abdij met daarbij behorend uiteraard een kerk.Erg mooi en indrukwekkend en je kan hem al van verre zien.
De komende dagen word een beetje afzien, veel bos en weinig plaatsjes van betekenis.Dat betekent dus geen koffie of boodschappen onderweg en al ons avond eten meesjouwen.
Jaja het leven van een pelgrim gaat niet ovrer rozen zullen we maar zeggen.Dat laat ik maar aan Robert en Sjaak over.
Vandaag moest ik echt mijn best doen om een computer re bemachtigen,de toeristen mevrouw weigerde om op te schuiven ,de secretaresse van de Burgemeester kon mij ook niet helpen en de mediatheek is tot Augustus gesloten.
Gelukkig kon ik in een koffiewinkel de computer van de zoon des huizes gebruiken ,maar moest inloggen via een beveiligingssysteem die dan een bevestigingsmail stuurde naar mijn email die ik niet kan openen;
Maar gelukkig is er nog een kebabmevrouw die mij wel erg graag van dienst wil zijn,
dus komt het goed.
Met dit verhaal bedoel ik.
Geslapen als een ..........
Pelgrims hebben het maar moeilijk.Als zij hun traject van de dag gelopen hebben onder moeilijke omstandigheden moeten ze ook nog onderdak vinden.
Nadat ik zondag de camping in Aixe sur Vienne verlaten had ben ik op mijn gemakje via Cars,Laurette ,Chalus en Firbeix naar La Coquille gewandeld waar een herberg is die geleid word door vrijwilligers van de Franse st Jacobs vereniging.Hier was Bernadette de aangewezen persoon voor en zij heeft me de oren van het hoofd gepraat en voor eten en drinken gezorgd.
Heel lief allemaal ,alleen jammer dat ze alleen Frans sprak , wat ons diepgaande gesprek er niet makkelijker opmaakte.
Toen ik inschreef zag ik dat Rene uit brabant en Emiel uit belgie respectievelijk 1 en 4 dagen voor mij daar ook geweest waren.Rene is zo gedreven dat ik hem pas in Brabant zal terug zien en Emiel.......
Die kwam ik de volgende avond bij de herberg in Sorges al tegen.
Ik had hem regelmatig ontmoet tussen Reims en Vezelay , waar hij met zijn twee schottekes op stap was , die inmiddels naar huis zijn.
Dus lopen we voorlopig even samen op en aangezien Emiel altijd leraar is geweest ben ik steeds aan het bijleren.Hoop alleen niet dat ik ook examen hoef af te leggen.
Gisteren was een goede dag , toen vertrokken we uit Perigueux en raakte al spoedig het spoor bijster.Het bleek ,zo vertelde iemand dat de jeugd het behaagt om alle bordjes en richtingaanwijzers zo snel mogelijk te verwijderen Je kan maar geen hobby hebben , nietwaar.
Later die dag was ik Emiel kwijt.Ik klim een stuk makkelijker en sneller en opeens stond ik te wachten in het bos en kwam Emiel niet te voorschijn.
Uiteindelijk zijn we elkaar weer tegen gekomen en samen naar Saint Astier gelopen waar Emiel een slaapplaats voor ons geregeld had in Le Chateau de Puyferrat.En dat was ..........nog twee km verder lopen en het was al zo heet en ik was moe.
Enfin na een stevig half uurtje stappen kwamen we inderdaad bij een echt Kasteel met een oprijlaan van 800 mtr.
Zag er allemaal prachtig uit.Onze slaapplaats was boven de stallen ,een gigantische slaapzaal met 12 bedden.
Dus ruimte zat en een hele grote keuken .
Toen wij ons melden bij de kasteelheer ging hij ons voor onder begeleiding van twee honden en een dwerggeit.Ze waren nog eerder boven dan wij ,maar werden toch maar teruggestuurd.
Na het eten mochten wij nog het kasteel bezichtigen ,dat alleen op enkele punten qua comfort was aangepast en verder nog in de stijl was uit de 16de eeuw.
Prachtig en een mooi uitzicht.
En nu moet ik van de schoot van de secretarresse van de burgemeester.
Ik dacht dat ze zei "ik kom,"maar het was geloof ik dat ik moest gaan omdat de tent dicht ging.
Moet toch nog een flink tijdje naar Franse les om beter te kunnen communiceren ................!
Tot later
Nadat ik zondag de camping in Aixe sur Vienne verlaten had ben ik op mijn gemakje via Cars,Laurette ,Chalus en Firbeix naar La Coquille gewandeld waar een herberg is die geleid word door vrijwilligers van de Franse st Jacobs vereniging.Hier was Bernadette de aangewezen persoon voor en zij heeft me de oren van het hoofd gepraat en voor eten en drinken gezorgd.
Heel lief allemaal ,alleen jammer dat ze alleen Frans sprak , wat ons diepgaande gesprek er niet makkelijker opmaakte.
Toen ik inschreef zag ik dat Rene uit brabant en Emiel uit belgie respectievelijk 1 en 4 dagen voor mij daar ook geweest waren.Rene is zo gedreven dat ik hem pas in Brabant zal terug zien en Emiel.......
Die kwam ik de volgende avond bij de herberg in Sorges al tegen.
Ik had hem regelmatig ontmoet tussen Reims en Vezelay , waar hij met zijn twee schottekes op stap was , die inmiddels naar huis zijn.
Dus lopen we voorlopig even samen op en aangezien Emiel altijd leraar is geweest ben ik steeds aan het bijleren.Hoop alleen niet dat ik ook examen hoef af te leggen.
Gisteren was een goede dag , toen vertrokken we uit Perigueux en raakte al spoedig het spoor bijster.Het bleek ,zo vertelde iemand dat de jeugd het behaagt om alle bordjes en richtingaanwijzers zo snel mogelijk te verwijderen Je kan maar geen hobby hebben , nietwaar.
Later die dag was ik Emiel kwijt.Ik klim een stuk makkelijker en sneller en opeens stond ik te wachten in het bos en kwam Emiel niet te voorschijn.
Uiteindelijk zijn we elkaar weer tegen gekomen en samen naar Saint Astier gelopen waar Emiel een slaapplaats voor ons geregeld had in Le Chateau de Puyferrat.En dat was ..........nog twee km verder lopen en het was al zo heet en ik was moe.
Enfin na een stevig half uurtje stappen kwamen we inderdaad bij een echt Kasteel met een oprijlaan van 800 mtr.
Zag er allemaal prachtig uit.Onze slaapplaats was boven de stallen ,een gigantische slaapzaal met 12 bedden.
Dus ruimte zat en een hele grote keuken .
Toen wij ons melden bij de kasteelheer ging hij ons voor onder begeleiding van twee honden en een dwerggeit.Ze waren nog eerder boven dan wij ,maar werden toch maar teruggestuurd.
Na het eten mochten wij nog het kasteel bezichtigen ,dat alleen op enkele punten qua comfort was aangepast en verder nog in de stijl was uit de 16de eeuw.
Prachtig en een mooi uitzicht.
En nu moet ik van de schoot van de secretarresse van de burgemeester.
Ik dacht dat ze zei "ik kom,"maar het was geloof ik dat ik moest gaan omdat de tent dicht ging.
Moet toch nog een flink tijdje naar Franse les om beter te kunnen communiceren ................!
Tot later
zondag 22 juli 2012
Vroeg op.........
Dat was de bedoeling vanmorgen, maar uiteindelijk vertrok ik pas om 8 uur uit Flavignac .Vandaar uit was het nog 2 km naar Cars waar ik nu zit en gisteren zou eindigen.
Maar volgens de routebeschrijving was er niets te vinden in Cars en in Flavignac een camping.
Gisterenochtend vertrokken uit Aixe Sur Vienne , maar niet voordat ik koffie gedronken had met de buurman uit Deventer.De dag ervoor zag ik een Nederlandse auto rijden met een mooie oldtimer caravan erachter.En toen ik later op de avond bij mijn tentje kwam stond hij tegenover mij en kon ik het niet laten om even een praatje te maken. Maar helaas zijn ze niet van plan om er afscheid van te nemen.
S ochtends was het erg mistig en dat kwam niet van de drank van de avond tevoren ,maar deze trok alweer snel weg en het was een mooie zonnige dag en een mooi stuk om te wandelen.
Het is een beetje jammer dat ik waarschijnlijk de Franse tekst van mijn routebeschrijving niet goed interpreteer en daarom soms niet helemaal begrijp waar ik het beste kan stoppen voor de nacht ivm camping en winkels.De schrijver van dit boekje is niet helemaal goed op de hoogte geweest of heeft het met de franse slag geschreven.
Maarja , we komen er toch wel.
Vandaag doe ik mijn best om La Coquille te bereiken , dus vanaf hier nog een km of 27, dat moet te doen zijn.
Mooi weer ,weinig muggen en (nog) lekker rustig op de weg.
Nog èèn bakkie en dan ga ik weer .
Gisteravond kwam ik helemaal in balans............
Vorige week lag ik in mijn tentje in Aubusson en hoorde het vuurwerk , keek buiten en zag niets .....
Gisteravond keek ik over het meertje waar ik vlakbij mijn tent opgezet had en zag in de verte boven Limoge
vuurwerk en hoorde niets.
Dus ben ik nu weer in balans......
Larissa en Sabine gefeliciteerd met jullie vierdaagse , fijn dat jullie het gehaald hebben..
Maar volgens de routebeschrijving was er niets te vinden in Cars en in Flavignac een camping.
Gisterenochtend vertrokken uit Aixe Sur Vienne , maar niet voordat ik koffie gedronken had met de buurman uit Deventer.De dag ervoor zag ik een Nederlandse auto rijden met een mooie oldtimer caravan erachter.En toen ik later op de avond bij mijn tentje kwam stond hij tegenover mij en kon ik het niet laten om even een praatje te maken. Maar helaas zijn ze niet van plan om er afscheid van te nemen.
S ochtends was het erg mistig en dat kwam niet van de drank van de avond tevoren ,maar deze trok alweer snel weg en het was een mooie zonnige dag en een mooi stuk om te wandelen.
Het is een beetje jammer dat ik waarschijnlijk de Franse tekst van mijn routebeschrijving niet goed interpreteer en daarom soms niet helemaal begrijp waar ik het beste kan stoppen voor de nacht ivm camping en winkels.De schrijver van dit boekje is niet helemaal goed op de hoogte geweest of heeft het met de franse slag geschreven.
Maarja , we komen er toch wel.
Vandaag doe ik mijn best om La Coquille te bereiken , dus vanaf hier nog een km of 27, dat moet te doen zijn.
Mooi weer ,weinig muggen en (nog) lekker rustig op de weg.
Nog èèn bakkie en dan ga ik weer .
Gisteravond kwam ik helemaal in balans............
Vorige week lag ik in mijn tentje in Aubusson en hoorde het vuurwerk , keek buiten en zag niets .....
Gisteravond keek ik over het meertje waar ik vlakbij mijn tent opgezet had en zag in de verte boven Limoge
vuurwerk en hoorde niets.
Dus ben ik nu weer in balans......
Larissa en Sabine gefeliciteerd met jullie vierdaagse , fijn dat jullie het gehaald hebben..
vrijdag 20 juli 2012
Kort dagje.........
Vanmiddag kwam ik aan in Aixe Sur Vienne en zag ineens dat er 50 meter verder een camping was.Dus kon ik kiezen of stoppen voor vandaag of nog 9km doorlopen en hopen dat de eventuele aanwezige camping niet 5 km verder was.
Dus was ik vandaag voor de verandering vroeg uitgewandeld.
Het voordeel hiervan is dat ik nu gewoon even rond kan kijken en mijn ding doen (zoals effe mijn blog bijwerken)en misschien morgen eens vroeg op pad kan gaan.Ook een wasje doen is s'middags handiger dan laat op de avond.
Gezien de af en toe dalende regenbuitjes droogt de was niet echt hard als het op mijn rug te drogen hangt tijdens het wandelen.
Toen ik eergisteren voordat ik vertrok nog even een kopje koffie dronk in Bourganoff , kwam er een Engels stel naast mij zitten met hun (schoon)moeder.Ik bood haar mijn plaats in de schaduw aan omdat ze het nogal warm had.
We raakten in gesprek en de man vertelde dat hij het heel speciaal vond wat ik doe en wilde mij interviewen voor de lokale radio in de plaats waar hij woonde in Engeland.
Dus binnenkort breek ik internationaal door.Maar ik ga niet naast mijn schoenen lopen hoor , daar zijn ze veel te duur voor.
Na een flink dagje wandelen kwam ik in St.Leonard De Noblat aan en streek neer op een terras van een restaurant.Tijdens het eten kwam er een Nederlands stel naast mij zitten die in De Morvan een vakantie huisje hebben.Ik vond het leuk om weer eens gezellig Nederlands te praten en heb er nu weer twee volgers bij.
Helaas moest ik nog even een uurtje verder lopen naar de camping die aan een riviertje met waterval lag.
Ik dacht dat ik daar geen last van zou hebben , maar het duurde best wel lang voordat ik de slaap kon vatten.S morgens werd ik verrast met een lekkere kop koffie door de buren naast mij ,die met hun oldtimercamper vanuit IJsselstein op vakantie waren in Frankrijk.Erg gezellig en uiteraard een lekker bakkie.
Sorry weet even niet meer hoe je Ijsselstein schrijft .
Vanaf St Leonard De Noblat kwam ik plotseling weer de route tegen met de Camino schelpjes.
Het leek wel of Larissa en Sabrina van W4W op mijn linker en rechter schouder zaten en mij de weg influisterden.Uiteindelijk zag ik in de verte Limoge , mijn einddoel van de dag liggen.
Maar natuurlijk moest ik nog even een uurtje omlopen omdat er een snelweg tussen lag.Effe jammer dus.
In Limoge keek ik in het Routeboek van Francois Lepere en zag dat ik bij het seminarie kon slapen.Alleen dat hij het slecht had aangegeven op de bijbehorende kaart.Moest dus even zoeken en kwam pas na negenen aan en kon gelukkig nog naar binnen.
Vanmorgen de stad doorgelopen ,de kathedraal bekeken de botanische tuin met het bijbehorende museum en het gigantisch mooie Benedictine station.
Heerlijk zitten genieten van al de mensen om mij heen terwijl ik op het terras van mijn ontbijt zat te genieten.
en nu ..............ben ik hier
Dus was ik vandaag voor de verandering vroeg uitgewandeld.
Het voordeel hiervan is dat ik nu gewoon even rond kan kijken en mijn ding doen (zoals effe mijn blog bijwerken)en misschien morgen eens vroeg op pad kan gaan.Ook een wasje doen is s'middags handiger dan laat op de avond.
Gezien de af en toe dalende regenbuitjes droogt de was niet echt hard als het op mijn rug te drogen hangt tijdens het wandelen.
Toen ik eergisteren voordat ik vertrok nog even een kopje koffie dronk in Bourganoff , kwam er een Engels stel naast mij zitten met hun (schoon)moeder.Ik bood haar mijn plaats in de schaduw aan omdat ze het nogal warm had.
We raakten in gesprek en de man vertelde dat hij het heel speciaal vond wat ik doe en wilde mij interviewen voor de lokale radio in de plaats waar hij woonde in Engeland.
Dus binnenkort breek ik internationaal door.Maar ik ga niet naast mijn schoenen lopen hoor , daar zijn ze veel te duur voor.
Na een flink dagje wandelen kwam ik in St.Leonard De Noblat aan en streek neer op een terras van een restaurant.Tijdens het eten kwam er een Nederlands stel naast mij zitten die in De Morvan een vakantie huisje hebben.Ik vond het leuk om weer eens gezellig Nederlands te praten en heb er nu weer twee volgers bij.
Helaas moest ik nog even een uurtje verder lopen naar de camping die aan een riviertje met waterval lag.
Ik dacht dat ik daar geen last van zou hebben , maar het duurde best wel lang voordat ik de slaap kon vatten.S morgens werd ik verrast met een lekkere kop koffie door de buren naast mij ,die met hun oldtimercamper vanuit IJsselstein op vakantie waren in Frankrijk.Erg gezellig en uiteraard een lekker bakkie.
Sorry weet even niet meer hoe je Ijsselstein schrijft .
Vanaf St Leonard De Noblat kwam ik plotseling weer de route tegen met de Camino schelpjes.
Het leek wel of Larissa en Sabrina van W4W op mijn linker en rechter schouder zaten en mij de weg influisterden.Uiteindelijk zag ik in de verte Limoge , mijn einddoel van de dag liggen.
Maar natuurlijk moest ik nog even een uurtje omlopen omdat er een snelweg tussen lag.Effe jammer dus.
In Limoge keek ik in het Routeboek van Francois Lepere en zag dat ik bij het seminarie kon slapen.Alleen dat hij het slecht had aangegeven op de bijbehorende kaart.Moest dus even zoeken en kwam pas na negenen aan en kon gelukkig nog naar binnen.
Vanmorgen de stad doorgelopen ,de kathedraal bekeken de botanische tuin met het bijbehorende museum en het gigantisch mooie Benedictine station.
Heerlijk zitten genieten van al de mensen om mij heen terwijl ik op het terras van mijn ontbijt zat te genieten.
en nu ..............ben ik hier
Abonneren op:
Posts (Atom)