Weer een nieuw begin ....

Na een week ben ik echt begonnen op de camino de north dus nu is het in z'n soort een makkie.
Moet gewoon de zee links houden en km maken.
Nog maar 660 tot het begin in Irun heb ik begrepen.

Gisteren was ik in de auberque in Ribadie twee Italianen tegengekomen uit Milaan en gezamenlijk zijn we in de stad wezen eten en nog een afzakkertje gehaald.
Dus dat was weer een leuk moment voor mij om mijn kennis van de Italiaanse taal te verdubbelen.
Vannacht lag ik in bovenste bed van een stapelbed met onder mij een Spaanse señor en zijn vriend een bed verderop.
Zij hadden de hele dag samengewandeld , gegeten en nu voerden zij een snurkduet op ... Als de een inademde ademde de ander uit en produceerde een geluid samen wat ver boven de 80 decibel uit kwam.

Toen ik om twee uur eindelijk in slaap gevallen was stond er iemand zich aan te kleden en zijn tas in te pakken met de gebruikelijke herrie en duurde het weer een tijd voordat ik sliep.

Gelukkig gingen er om half zes nog een paar het pand verlaten en kwam er van slapen niet echt meer veel..

De weg van Ribadeo naar Acebo was niet echt bijzonder en zonder zo'n en koffie eigenlijk een hel ....

Nouja ....
De ontmoeting met Theo en Agnes uit Brabant maakte weer een hoop goed, leuk om Nederlands te laten en gewoon elkaars humor te kunnen waarderen.

Busreisje gemaakt......

Nu ik vandaag in Ferrol ben aangekomen ben ik aan het eind van de Camino Inglese en ben met de bus naar Ribadeo gegaan om daar in te stappen op de Camino de North.
Het was eenvoudiger om een stukje de Camino Frances terug te volgen tot Melide en daar de Camino  primitieve te volgen tot ik op de North was gekomen maar ik had nog een trauma overgehouden aan de laatste 100 km vanaf Sarria in 2012.
Zo druk en opgefokt wil ik niet meer meemaken.

Dus heb ik tot nu toe ruim 104 km gewandeld en ga morgen met een frisse start beginnen op Camino de North .

Zo'n busreisje is ook gelijk een soort van rustdag wat het wandelen betreft alleen moest ik nog wel even een kleine 10 km lopen vanaf de albergue in Neda tot het busstation in Ferrol.
Gelukkig had ik het goede station gekozen en kon vanmiddag nog opweg naar Ribadeo met een tussen stop in Veveiro van ruim een uur.

Straks nog even een Albergue vinden en vanaf morgen de zee links laten liggen, dan komt alles goed.

Alleen de communicatie is nog niet zo optimaal, de Spanjaarden die Engels spreken zijn op 1 hand te tellen en mijn Spaans is net niet toereikend voor een goed gesprek.

War off the world part 3

Vanmorgen vertrokken uit Pontedeume met een mooie zonsopgang en later het zonnetje in de rug.
Beetje lastig dat ik mijn"matje"in Rotterdam bij de kapper moest achterlaten want mijn nek begint nu wel gevoelig te worden.

 Onderweg naar Neda zag ik in de haven grote geel/zwarte machines staan die mij aan "The war off the worlds " deed denken.....
They building the machines en van iedere pelgrim die ik tegenkwam verwachtte ik dat het een mutant was.

In de albergue ontmoette ik John uit Engeland en Janneke uit Bergen op Zoom die allebei diverse camino's aan elkaar aan het knopen waren.
We waren vrij vroeg en zijn in de stad maar gezellig een biertje gaan drinken.

John gaat nadat hij deze week aankomt in Santiago de Camino de North route lopen dus wellicht dat ik hem nog eens tegenkom op het pad.

Vlak voordat ik bij de albergue was passeerde ik een kerk waar het hele plein met een bloemenpad en mozaïek was versierd maar zag even niet welke kant ik op moest zonder op het kerkhof terecht te komen en vroeg het aan een Spaanse man in een deftig pak die bijna met mij mee liep tot de albergue.

Heel aardig maar dat was nu ook niet nodig.

Vamos a ya playa......

Nadat ik vanmorgen weer met de nodige problemen mijn navigatie had opgestart ging ik weer fluitend de eerste berg op.
Ik had me voorgenomen de camino te volgen en voor het grootste gedeelte lukte dat zelfs !!!!!
De eerste stop was nog in Betanzos, zo'n 200 meter van de albergue waar ik de nacht had doorgebracht. Wat trouwens een mooie en schone herberg was en ook nog niet zo heel druk.
Ik ben zelfs niet uit mijn slaap gehouden door snurkers of andere geluidruchtige activiteiten.

Alleen had ik nogal last van phpd , oftewel pijntje hier pijntje daar, met overal krampjes.
Dat gaat nog wel een keer over hoop ik als ik weer een tijdje langer onderweg ben.

Het voordeel van het volgen van de camino is dat de route vaker langs een bar komt zodat ik mijn cafeïnegebrek kan aanvullen en wat kan eten.
De weg ging vandaag van Betanzos via Minos naar Pontedeum.
Regelmatig had ik uitzicht op Ria de Betanzes, geen mooie signorita maar een zee arm met mooie stranden. Alleen was het niet zo zonnig en waren er weinig mensen op het strand.
Omdat ik het strand volgde in Minos raakte ik de camino weer kwijt en liep uiteindelijk langs een half bewoond en uitgestrekte soort van Vinex wijk.
Niet echt leuk maar het was waarschijnlijk de kortste weg volgens mijn navigatievriend.

Na een km of 8 ben ik aangekomen in een albergue in Pontedeume.

Foto's plaatsen lukt zoals gewoonlijk weer niet en die plaats ik maar weer op Facebook

weinig tegenliggers gezien.....

Vanmorgen na het ontbijt tikte ik de volgende bestemming in en ging op pad naar Betanzos, zo'n 25 km verderop of eigenlijk terug op de Camino Inglesia .
Afgelopen nacht heb ik de nacht doorgebracht in albergue de Bruma, een kleine herberg met stapelbedden en lag ik op het bovenste bed.
Of ik nog niet genoeg geklommen had die dag!!
Op het bovenste bed naast mij lag een Spanjaard die midden in de nacht een nachtmerrie had en het leek wel dat hij de grootste ruzie met z'n vrouw had.
Gelukkig schreeuwde hij niet zachtjes in z'n slaap en was ik niet de enige die rechtop in bed zat.
Later toen ik weer bijna in slaap was gevallen was hij de ruzie aan het bijleggen en sprak hij gepassioneerd maar nog steeds op bulderniveau.

Dus .... Ik versta steeds beter Spaans alleen weet ik niet wat het betekend.


Vanmorgen bleek als snel dat mijn navigatie en de route van de Camino niet helemaal overeen kwamen en kwam ik geen pelgrims tegen op mijn pad tot de laatste 8 km of zo.
Wel Spaanse mensen die mij op weg naar Santiago wilde helpen maar dat was niet de bedoeling natuurlijk.
Ik liep op een gegeven moment door cafeïnegebrek een beetje te zwalken en heb mijn navigatie ingesteld op koffie en zat dus ineens in een bar met aardige Spanjaarden die mij alweer op weg wilden helpen naar Santiago. En paar km  oor Bezanzos kwam ik een signora tegen die liep te genieten van een heerlijke sinaasappel en zij bood mij een stuk aan.
Nou en dat lustte ik wel natuurlijk en zij let mij niet eerder gaan voordat ik nog een sinaasappel en een banaan in mijn tas had gestopt.


Zo zie je maar weer ...een vliegende kraai vangt altijd wat...

Zit nog even in de gewenningsfase

Vanmorgen tijdens het ontbijt moest ik nog even zoeken welke kant ik op moest en de hospita heeft mij even geholpen hiermee
Gisteren  nadat ik gegeten had ben ik maar gaan slapen want ik was door slaapgebrek weer flink afgeknoedeld.
Hotel AirPort was voor een goede nachtrust niet de best plaats gebleken.
Uiteindelijk was ik niet verder gekomen dan 16 km van Santiago

Vandaag kon ik moeilijk wegkomen doordat de navigatie op mijn telefoon niet werkte.
Ben zelfs teruggelopen naar de refuge omdat dat het startpunt was en de telefoon niet mijn huidige plek kon traceren. Kortom ......het schoot niet echt op zo.
Gelukkig had ik nog een plan B.... M'n iPad en die deed het wel.
Ben nu in Brumo aangekomen na een fiks aantal stijgers gevolgd door hetzelfde aantal dalers.
Het is hier dus best wel ongelijk.

Onderweg ben ik uiteraard veel "normale"pelgrims tegengekomen waarvan een aantal het vreemd vonden dat ik de verkeerde kant op ging.

Wel leuk om toch nog een beetje aanspraak te hebben.
Vanmiddag kwam ik eindelijk bij een café waar ik wat kon eten en een bakkie kon doen.
Het was er erg druk met een groep van 65 vrouwen uit Valencia die op hun manier de camino lopen en daar met een gigantische bus werden opgehaald om naar hun hotel te gaan. Luxe hoor ...
Zij droegen allen een aardewerken schelp en hingen er ook maar een om mijn nek dus ik ben nu ook lid van de club.
Toen ik eindelijk bij de refuge in Brumo kwam was er al een plek gereserveerd door de hospita uit Sigueira en dat kwam als een verrassing voor mij.
Had dat vanmorgen niet echt begrepen dat ze zou bellen voor mij.
Maar mijn Spaans wordt met de dag beter. 😜

Morgen eens kijken wat de dag voor mij in petto heeft.

Slecht nachie ......

Gisteren of eigenlijk vannacht was ik om half 1 op het vliegveld van Santiago geland en dat is natuurlijk een rare tijd.
Snap ook wel dat deze vlucht niet populair is en eigenlijk alleen gevlogen wordt om het vliegtuig terug te brengen naar Spanje en dat de piloot met zijn wentelteefjes ook wel weer  naar huis willen.


Nadat ik mijn rugzak van de band geplukt had stond ik even buiten een luchtje te scheppen en een beetje rook te maken sprak ik een Nederlandse pelgrim die ook even niet wist wat we nu moesten.
Te laat voor een hotel en te vroeg voor de bus, want wat moet je doen in Santiago midden in de nacht als je geen slaapplaats hebt?

Dus hebben we maar ingecheckt bij hotel Airport , alleen slaapt het voor geen meter op die harde banken.
Vanmorgen met de bus naar het centrum van Santiago gegaan en langs de kathedraal naar het pelgrims buro voor een stempel.
Ik had een beetje het gevoel dat ik op de  via Gladiola liep op vrijdag terwijl ik de andere drie dagen niet had meegelopen ....niks aan zo.

Naar het schijnt zit ik op de Camino Inglesia en ben aangeland in Siqueiro in een herberg voor mij alleen.